ተከርቸም

ቅምሻ

ደራሲ ይስማዕከ ወርቁ

የተደበቀ ቅርስ። የተረሳ ታሪክ። የማይተኛ ምስጢር። በባህርዳር… በጣና ሐይቅ… በዓባይ ዳርቻ የሚከፈት አንድ ምስጢራዊ ታሪካዊ ዓለም አለ። ነገር ግን የሚፈለገው፣ የተፈለገውም ወርቅ ብቻ አይደለም። ማንነት ነው።

በ“ተከርቸም” ልብወለድ ውስጥ ከእነሱ ጋር የተያያዘው የአንድ ሕዝብ ታሪክና ማንነት ነው። በታሪክ የተላለፉ ምልክቶች ሲጠፉ፣ ከእነሱ ጋር የተያያዘ እውቀትም እንደሚጠፋ መጽሐፉ ያነሳል። ይህም ታሪኩን ከቅርስ ፍለጋ በላይ ያደርገዋል። ጥያቄው “ምን ተደብቋል?” ብቻ አይደለም፤ “ምን እያጣን ነው?” የሚልም ነው። ይህ በዋናነት መጽሐፉ ያንሳው እንጂ፣ ደግሞም ሌላ ነገር አለ። የጦፈ ፍቅር።

“ተከርቸም” ልቦለድ ዓባይና ጣናን ብቻ አያሳይም። የማይረሳ ፍቅርን ፍለጋ ያሳያል። የዓባይና ጣና ዳርቻዎች የፍቅር፣ የመለያየት እና የፍለጋ ስሜት ተሸክመዋል።

መስከረም በጣና ዳርቻ ላይ ተቀምጣ ዓባይንና ጣናን እያሰበች የምትዘምረው ትዕይንት የታሪኩን ስሜታዊ ጎን በግልጽ ያሳያል። አሉላን የማግኘት ናፍቆቷም ከዓባይና ጣና ጋር ተቆራኝቶ ይታያል።

በዚህ ታሪክ ውስጥ ወንዙ ብቻ አይፈስም፤ ታሪኩም ጭምር ይፈሳል። ደራሲ ይስማዕከ ወርቁ ቅርስን ከፍቅር አባይ ጣናን ጥሎ የሚሄድበትን የፍቅር ምስጢር ሰንዶ በተከርቸም መጽሐፉ ውስጥ በአስገራሚ ሁኔታ ተርኮታል። መጽሐፉን እስኪያነቡ ነው የሚቸኩሉት።